رباعی شمارهٔ ۳۰۰

برداشت: در باغ من اگرچه سرو و گل‌ها وجود دارند، باز هم زیبایی و جلوه‌ی دلبرم بیشتر از همه چیز جلوه‌گر است.

برداشت: به خدا، به نامی که تو به آن اعتراف کرده‌ای، امروز اگر در من همچنان اندکی از هوشیاری وجود دارد، من تو را می‌طلبم.