خورشید رخت ز آسمان بیرونست
چون حسن تو کز شرح و بیان بیرونست
دربارهٔ این سروده
در این اشعار، شاعر به زیبایی و نور خورشید اشاره میکند که از آسمان خارج شده، مشابه به زیبایی معشوقش که توصیفشدنی نیست. او بیان میکند که عشق معشوق در عمق وجودش وجود دارد، اما این عشق به طوری است که از جان و جهان بیرون میزند. در واقع، شاعری به احساس عمیق و فراتر از عقل و بیان اشاره میکند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
عشق تو درون جان من جا دارد
وین طرفه که از جان و جهان بیرونست