حاشا که دلم ز شبنشینی سیر است
یا ساقی ما بیمدد و ادبیر است
دربارهٔ این سروده
شاعر در این بیت بیان میکند که هرگز دلش از شبنشینی و لذتهای آن سیر نشده است و انتظار دارد که ساقی با ادب و کمکش بیاید. همچنین اشاره میکند که در حالت خواب و بیخیالی، عقلها زیر سایه هستند و از طرفی تاکید دارد که امشب، زمانی برای لذت بردن است قبل از این که فردا بیاید.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از خواب چو سایه عقلها سر زیر است
فردا ز پگه بیا که امشب دیر است