رباعی شمارهٔ ۲۹۰

برداشت: در درون تو چیزی وجود دارد که مردم بدون تو به دنبالش هستند. در خاک تو، دریاچه‌ای وجود دارد که از گنجینه‌ای ناشناخته سرشار است.

برداشت: این بیت به ویژگی‌های مشابه انسان‌ها و اشیاء اشاره دارد. به این معنا که هر چیز به نوعی شبیه به دیگری می‌شود و هر فرد یا شیء دارای خصوصیات و ویژگی‌های مختلفی است که آنها را متمایز می‌کند. همچنین این بیت به نوعی نشان‌دهندهٔ تنوع و تفاوت میان افراد و اشیاء است.