رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۱

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

جانی و جهانی و جهان با تو خوش است

ور زخم زنی زخم سنان با تو خوش است

۲

خود معدن کیمیاست خاک از کف تو

هرچند که ناخوشست آن با تو خوش است

بازگشت به سروده‌های مولانا