رباعی شمارهٔ ۲۷۸

این شعر به عشق و خطراتی که برای جان عاشق وجود دارد اشاره می‌کند. شاعر بیان می‌کند که برخی از افراد به خاطر جهل و نادانی، بر عشق و غم عشاق نوحه‌سرایی می‌کنند. همچنین، چشم‌هایی که از زیبایی معشوق آگاه نیستند، نمی‌توانند او را بشناسند و متوجه عمق زیبایی‌اش شوند. در واقع، عشق و زیبایی معشوق آن‌قدر حائز اهمیت است که کسانی که آن را نمی‌شناسند، از درک واقعی آن ناتوانند.