جانم بر آن جان جهان رو کرده است
هم قبله و هم کعبه بدانسو کرده است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به شدت به محبت و عشق الهی اشاره میکند و بیان میکند که جان او به سوی محبوبش (که نماد خداوند است) کشیده شده است. او همچنین اشاره میکند که این عشق و محبت بهگونهای است که همه چیز در جهان به سمت این محبوب قرار گرفته و همه چیز به او متوجه شده است. در نهایت، شاعر میگوید که این وضعیت به خواست خداوند اتفاق افتاده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
ما را ملکالعرش چنین خو کرده است
کاو دارد که رو چنین او کرده است