غزل شمارهٔ ۳۴۹

برداشت: ای برادر، رنج دادن دیگران کار خوبی نیست؛ زیرا در زمان قضاوت و بخشش، انسان بدبختی خواهد بود.

برداشت: هرچند که نیمی از باغ پر از درختان است، اما درختان میوه‌ای نمی‌دهند و از این رو، باغ به نظر بی‌ثمر می‌آید.

برداشت: به خاطر زیبا و فریبنده بودن چهره‌اش فریب نخور، چرا که او در دست خود ثروت و امکاناتی دارد که ممکن است تو را به اشتباه بی‌اندازد.

برداشت: زخمی که به دو دستش زده‌اند، او را به تخت خوابانده‌اند. چه فایده که خواجه بر بالای تخت نشسته باشد.

برداشت: اگرچه وجود او به نظر تکه‌تکه می‌آید، مانند کوه بایستگی و بزرگی دارد، اما درواقع سخاوت و generosity او مرده و تهی است.