توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر درباره توبه و تأثیر آن صحبت میکند. او میگوید که دلش سخت شده و توبه کرده، اما این توبه به او آسیب میزند. همچنین به زیباییهای محبوبش اشاره میکند که با وجود شکنندگی، تأثیری مشابه بر او میگذارد. به طور کلی، پیام شعر به تضاد بین توبه و عشق و تأثیرات هر دو میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چون زلف تو هرچند شکن در شکنم
با توبه همان کنم که با من کرده است