تا حاصل دردم سبب درمان گشت
پستیم بلندی شد و کفر ایمان گشت
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر تحول و تغییرات عمیق در درون انسان است. ابتدا، درد و رنجها به درمان و رشد منجر میشوند. سپس، در این فرآیند، اهمیت و جایگاه روح و جسم تغییر میکند؛ به گونهای که جسم به مانع راه تبدیل شده و روح به مراتب بالاتر و نزدیکتر به مقام الهی میرسد. در نهایت، این تحول باعث میشود که انسان به آرامش و پیوند عمیقتری با جانان خود دست یابد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
جان و دل و تن حجاب ره بود کنون
تن دل شد و دل جان شد و جان جانان گشت