بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست
دانستن او نه درخور پایهٔ ماست
دربارهٔ این سروده
این ابیات بیانگر این است که ما در دنیای مادی و جسمانی تنها در سایه وجود یک نیروی بزرگتر به نام "دایه"، یعنی خداوند، زندگی میکنیم. آگاهی و درک دقیق از این وجود برای ما ممکن نیست و ما تنها میتوانیم این را درک کنیم که ما به نوعی سایهای از آن وجود بزرگ هستیم و تمامی جهان نیز در ارتباط با ما در این سایه قرار دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
در معرفتش همین قدر میدانم
ما سایه اوئیم و جهان سایه ماست