رباعی شمارهٔ ۲۵۴

این اشعار به جایگاه والای درویش اشاره دارند و بیان می‌کنند که درویش فراتر از جسم و جان است و از زمین و آسمان بالاتر است. همچنین، نشان می‌دهند که هدف خدا تنها خلقت جهان نیست، بلکه اصل و مقصود او در نهایت درویش است.