رباعی شمارهٔ ۲۴۸

در این ابیات، شاعر از بوی خوشی که با نوشیدن شراب همراه است صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که آن بوی دل‌انگیز به سرعت در فضا پراکنده می‌شود و به دامان دل‌ها می‌رسد. همچنین به این نکته اشاره دارد که این بوی خوش از جایی که آمده، دوباره به همان سمت و سوی خود برمی‌گردد. به طور کلی، ابیات به انتقال و تأثیر بوی عطر و شراب بر دل‌ها و زندگی انسان‌ها می‌پردازد.