رباعی شمارهٔ ۲۴۳

در این شعر، شاعر به موضوع خطا و اشتباهات انسانی اشاره می‌کند و می‌گوید که دنیا پر از بدنامی، عشق، شور و مستی است. اما با وجود تمام این کاستی‌ها و مشکلات، اگر دوست مورد نظر در زندگی‌اش حضور داشته باشد، دیگر جایی برای شکایت یا گله وجود ندارد، زیرا عشق و دوستی او تمام آنچه که لازم است را فراهم می‌کند.