برکان شکر چند مگس را غوغاست
کی کان شکر را به مگسها پرواست
دربارهٔ این سروده
در این بیت، شاعر به تضاد و تضاد میان چیزهای شیرین و مزاحمتهای ناخواسته اشاره میکند. شکر به مگسها جذب میشود و این مگسها برای شکر خطرناک هستند. همچنین، مرغی که بر کوه نشسته، به تغییرات و تحولات آن منطقه توجه میکند و از آنچه بر آن کوه افزوده یا کاسته شده است، سخن میگوید. این اشعار به توجه به جزئیات و اثرات محیطی میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
مرغی که بر آن کوه نشست و برخاست
بنگر که بر آن کوه چه افزود و چه کاست