شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت
برای بندهٔ خود لطفها گفت
دربارهٔ این سروده
شاعر در این ابیات از محبت و لطف خداوند سخن میگوید و از احساسات خود نسبت به نعمتهای الهی میسراید. او بیان میکند که نمیتواند از نیکیهای خدا تشکر کند و میگوید که حتی بندهای کمخود دعا کرده، اما خداوند به آن بنده لطف کرده و لطفهای زیادی به او عطا کرده است. در پایان، اشاره میکند که شبها، چهره محبوب را در دعا به یاد میآورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
چه گویم من مکافات تو ای جان؟
که نیکی تو را جانا خدا گفت
ولیکن جان این کمتر دعاگو
همه شب روی ماهت را دعا گفت