برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات
مانندهٔ حاجیان به حج و عرفات
این شعر دعوت به حرکت و جستجوی نجات میکند، مشابه حاجیانی که به حج و عرفات میروند. شاعر به این نکته اشاره دارد که انسان نباید به زمین و مادیات بچسبد، بلکه باید به سوی کمال و برکات حرکت کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات
مانندهٔ حاجیان به حج و عرفات
چه چسبیدی تو بر زمین چون گل تر
آخر حرکات شد کلید برکات