رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۳

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

با عشق نشین که گوهر کان تو است

آنکس را جو که تا ابد آن تو است

۲

آنرا بمخوان جان که غم جان تو است

بر خویش حرام کن اگر نان تو است

بازگشت به سروده‌های مولانا