رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۳۲

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است

با نالهٔ سرنای جگرسوز خوش است

۲

ای مطرب چنگ و نای را تا بسحر

بنواز بر این صفت که تا روز خوش است

بازگشت به سروده‌های مولانا