غزل شمارهٔ ۳۴۵

برداشت: بگو ای دوست، چرا این‌قدر تغییر کرده‌ای؟ چه دلیلی دارد که به این شکل درآمده‌ای؟

برداشت: عجب کمرنگ و زیبایی دارد این ترک، چه رنگ دل‌نشینی! خدای من، چشمان تو چه رازآلود و جالب هستند! این چه شیوه و طرز خاصی است؟

برداشت: این بار چه تله‌ای است و چه فریبی که باعث شده ما را از حال خوب و ناز و نوازش جدا کند؟ این چه روشی است که به این شکل ما را تحت تأثیر قرار داده؟

برداشت: شما پرده‌ای که ما داشتیم را پاره کردید، حالا این چه پرده‌ای است و این چه روشی است که به کار می‌برید؟

برداشت: من همان عشقی هستم که دوباره شروع به عاشقی کرده‌ام. این چه طرز و رویه‌ای است!

برداشت: بدان که وقتی کسی به زیبایی و هماهنگی جان خود را فدای عشق می‌کند، این کار کاملاً جایز و پذیرفته شده است. چه زیباست این هم‌نوازی و این رفتار عاشقانه!

برداشت: ای مسلمانان، این شور و هیجان را مشاهده کنید که نظیر آن را در هیچ‌جا نمی‌توان یافت. این که این‌گونه رفتار می‌کنید، چه نوع روشی‌ست؟

برداشت: شراب، عشق و رنگ من هر سه نشان‌دهنده یک راز پنهان هستند. این چه شیوه‌ای است که این سه عنصر به یکدیگر اشاره می‌کنند؟