باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
در این ابیات، شاعر به توصیف باران میپردازد که با شادابی و نشاط بر سر دلهای خوش میبارد. باران همچون پرندهای خوشپرواز به خانههای مردم میریزد و جان او را با خود بهخواب و خیال میبرد. شاعر احساس میکند که باران جانش را به زندگی و نشاط میآورد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
باران به سر گرم دلی بر میریخت
بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت
پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز
کاین جان مرا خدای از آب انگیخت