رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۲۶

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

باران به سر گرم دلی بر میریخت

بسیار چو ریخت، جست در خانه گریخت

۲

پر میزد خوش بطی که آن بر من ریز

کاین جان مرا خدای از آب انگیخت

بازگشت به سروده‌های مولانا