رباعی شمارهٔ ۲۲۱

برداشت: من با تو سخنانی خواهم گفت که بدون کلمات ادا شوند و این حرف‌ها را در دل‌های خاموش نهان خواهم کرد.

برداشت: تنها تو هستی که می‌شنوی سخنان من، حتی اگر بخواهم در میان مردم دیگر صحبت کنم، هیچ‌کس جز تو نمی‌فهمد.