این من نه منم آنکه منم گوئی کیست
گویا نه منم در دهنم گوئی کیست
دربارهٔ این سروده
این شعر به جستجوی هویت فرد اشاره میکند. شاعر به این فکر میکند که آیا واقعاً خودش را میشناسد یا فقط ظاهری از خود دارد. او به تشابه خود با یک پیرهن اشاره میکند و میپرسد آن کسی که در درونش نهفته است، کیست. در واقع، این شعر به معما و پیچیدگی وجود انسان پرداخته و به تفکر درباره هویت میپردازد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من پیرهنی بیش نیم سر تا پای
آن کس که منش پیرهنم گوئی کیست