رباعی شمارهٔ ۲۰۴

این ابیات بیانگر این هستند که چرخ و فلک‌ها (نماد جهان و محدودیت‌های آن) در کنترل و تسلط خداوند هستند و قدرت او از همه چیز بیشتر است. همچنین، برخلاف ظاهر دنیا، هر ذره و عنصر می‌تواند به مثابه یک موجود بزرگ در دنیای گسترده‌تر قرار بگیرد؛ یعنی هر چیزی در این دنیا، نمایان‌گر بخشی از کل است.