رباعی شمارهٔ ۱۹۱

برداشت: ای دوست، نگذار که روزهای آینده را فراموش کنی؛ خوب و بد، همان‌طور که روز روشن است، کاملاً مشخص و واضح است.

برداشت: در عشق واقعی، خیانت جایز نیست. من به راه درست و مستقیم می‌روم، اما تو که به گونه‌ای دیگر رفتار می‌کنی، درستی را نمی‌توانی پیدا کنی.