انصاف بده که عشق نیکوکار است
زانست خلل که طبع بدکردار است
دربارهٔ این سروده
این شعر بیانگر این است که عشق واقعی نیکو و خدایی است، اما وقتی که انسانها بر اساس تمایلات نفسانی خود عمل میکنند و شهوت را به جای عشق میگذارند، باعث فساد و آسیب میشوند. در واقع، نویسنده میگوید که میان شهوت و عشق فاصله زیادی وجود دارد و نمیتوان این دو را با هم برابر دانست.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شهوت تا به عشق ره بسیار است