رباعی شمارهٔ ۱۵۶

برداشت: دیگر از زمان و قرارهای قدیمی نگو که او به اندازه‌ی زلف تو به من وفادار نیست؛ زیرا هر بار که من بر آن تکیه می‌کنم، با یک درد و سرنوشت جدید مواجه می‌شوم.

برداشت: ممکن است از درد و رنجی که ناشی از جدایی یا عشق می‌باشد صحبت کنی، اما این را نگو که این زخم ناشی از آن بند است که به تو وابسته کرده. و یا ممکن است از آتشی بگویی که بر اثر لب‌های تو در دهان است که بر می‌خیزد.