رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۰

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

از بسکه دل تو دام حیلت افراخت

خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت

۲

مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت

چون برق گرفت عالمی را بگداخت

بازگشت به سروده‌های مولانا