از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
در این بیت، شاعر به این موضوع اشاره میکند که دل شخصی به دام فریب و نیرنگ افتاده و از نگاه رحمت خدا دور شده است. او مانند فرعون، خدا را نمیشناسد و به همین دلیل عواقب بدی برایش پیش میآید. مانند رعد و برق که ناگهان دنیا را میسوزاند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت
خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت
مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت
چون برق گرفت عالمی را بگداخت