آنکس که ز سر عاشقی باخبر است
فاش است میان عاشقان مشتهر است
دربارهٔ این سروده
این شعر به دو نوع آدم اشاره میکند: نخست، افرادی که عاشق هستند و عشقشان را آشکار میکنند و به خوبی در میان عاشقان شناخته شدهاند. دوم، کسانی که احساسات و عشق خود را پنهان میکنند و به وضوح در غم فراق دچار درد و پریشانی هستند. مفهوم کلی این است که عشق واقعی باید آشکار باشد و پنهانکاری در این زمینه به رنج و عذاب میانجامد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
وانکس که ز ناموس نهان میدارد
پیداست که در فراق زیر و زبر است