رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۹

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

آن عشق مجرد سوی صحرا می‌تاخت

دیدش دل من ز کر و فرش بشناخت

۲

با خود می‌گفت چون ز صورت برهم

با صورت عشق عشقها خواهم باخت

بازگشت به سروده‌های مولانا