آن شه که ز چاکران بدخو نگریخت
وز بیادبی و جرم صد تو نگریخت
دربارهٔ این سروده
در این شعر، شاعر به موضوع افرادی اشاره میکند که از بدی و ناپسندی دیگران دوری میکنند. او به شخصی اشاره میکند که از خطاها و بیادبیهای کسانی که به او نزدیکاند میگریزد. شاعر تأکید میکند که این فرد با توجه به ویژگیهای نیک خود، نباید به آنچه که در اطرافش میگذرد بپردازد و از سیاهی و بدیها دوری کند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
او را تو نگوی لطف، دریا گویش
بگریخت ز ما دیو سیه او نگریخت