آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
وان زلف تو بند دل دیوانهٔ ما است
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به عشق و ارتباط عمیقش با معشوق اشاره میکند. او میگوید که سایه معشوق به منزلهٔ خانه و مکان اوست و زلفهای او همچون بندی است که دلش را به خود گره زده است. همچنین، در گوشهای از این فضا شمعها و پروانهها وجود دارند، اما عشق او خاص و بینظیر است و پروانهاش تنها به نور شمع او وابسته است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
هر گوشه یکی شمع و دو سه پروانه است
اما نه چو شمع ما که پروانهٔ ما است