رباعی شمارهٔ ۱۳۴

این شعر به کنایه به رفتار انسان‌ها و اعمال آنان دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر عملی نشان‌دهنده‌ی وجود یک فعل یا عمل خاص است. وقتی می‌گوید که "آن روی ترش نیست"، به این معناست که آنچه در ظاهر ممکن است ناگواری به نظر برسد، در واقع ناشی از یک عمل است. او همچنین به کیهان و زمین اشاره می‌کند و می‌گوید که در هر دو جا، اعمال و رفتارها وجود دارد که ارتباطی به یکدیگر دارند. به عبارت دیگر، زندگی و رفتار انسان‌ها در سطح زمین و کیهان متأثر از اعمال‌شان است.