آن را که غمی باشد و بتواند گفت
گر از دل خود بگفت بتواند رفت
دربارهٔ این سروده
این شعر به بیان احساسات و غم های درونی میپردازد. شاعر میگوید کسی که غم دارد و بتواند آن را بیان کند، میتواند خود را از این غم رها کند. او همچنین به زیبایی گل اشاره میکند و میگوید که این گل نه رنگ مشخصی دارد و نه بویی که بتواند احساساتش را وصف کند. در واقع، این شعر به تضاد میان زیبایی و احساسات درونی اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
این طرفه گلی نگر که ما را بشکفت
نه رنگ توان نمود و نه بوی نهفت