آن خواجه که بار او همه قند تر است
از مستی خود ز قند خود بیخبر است
دربارهٔ این سروده
در این ابیات شاعر به خواجهای اشاره میکند که از شکرینی که دارد، بیخبر است و در مستی غرق شده است. هنگامی که شاعر از او میخواهد که شکرش را به او ندهد، این خواجه نمیداند که خود نیز از نیشکر شیرین بهرهمند است. در واقع، این اشعار به ناتوانی در درک واقعیات و زیباییهای زندگی اشاره دارد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی
نی گفت ندانست که آن نیشکر است