رباعی شمارهٔ ۱۲۷

برداشت: این جمله به دو چیز اشاره دارد: اولی چیزی است که باعث لذت و زیبایی در زندگی می‌شود و دومی چیزی است که بدون آن زندگی و ظاهر انسان یا حال او تحت تأثیر قرار می‌گیرد و زشت یا ناخوشایند به نظر می‌رسد. به عبارتی دیگر، یکی از این دو کاملاً مثبت و روح‌بخش است و دیگری باعث نارضایتی و مشکلات در زندگی می‌شود.

برداشت: لحظه‌ای چیزی از نظر پنهان می‌شود و لحظه‌ای دیگر از عالم امکان، جلوه‌ای بر صورت آن می‌زند.