آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست
این شعر نشاندهنده این است که در شرایط سخت و دشوار، وجود و محبت دیگران میتواند تسلیبخش باشد. وقتی که فرد در هیاهو و رنج محاصره شده است، محبت و وفاداری میتواند او را نجات دهد. همچنین، شاعر به راستگویی و صداقت اشاره میکند و میگوید که اگر کسی حقیقت را بیان کند، در چشم او راست و درست است و قضاوت نهایی بر اساس صداقت خواهد بود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست
گر راست شوی هر آنچه ماراست تراست
ور راست نهای چپ ترا گیرم راست