رباعی شمارهٔ ۱۱۳

برداشت: آب حیوان در شرایطی که در آب و گل باشد، قابل مشاهده نیست. همچنین در دل تو، عشق و دوستی به وضوح احساس نمی‌شود.

برداشت: این شعر بیانگر احساساتی از خجالت و ناپیدایی است. شاعر از ناامیدی در یافتن راهی برای رسیدن به دل و روح خود صحبت می‌کند. او اشاره دارد که دلیل این خجالت مشخص نیست و در این مسیر، راهی برای رسیدن به احساسات درونی وجود ندارد. در واقع، به نظر می‌رسد که هر تلاش برای نزدیک شدن به دل و احساسات، بی‌نتیجه مانده است.