رباعی شمارهٔ ۱۰۷

در این چهار مصرع، شاعر به بیان عشق و اشتیاق می‌پردازد. عاشق با شتاب و انرژی به دنبال روح خود می‌گردد که از دنیای پاک و زیبا برخاسته است. او امروز در میان قاضیان و داوران به جستجوی آب حیات و زندگی مشغول است، به نوعی در تلاش است تا حقیقت و شادی را بیابد.