رباعی شمارهٔ ۱۰۶

شاعر در این شعر از خواب و خواب دیدن صحبت می‌کند و به نوعی از آن شکایت دارد. او می‌گوید که اگر خواب زندگی‌بخش و دلپذیری است، پس چرا امشب کار و فعالیتی از او نمی‌بیند؟ همچنین اشاره می‌کند که اگر خواب به تعداد موهای سرش با اوست، پس چرا نمی‌تواند از این خواب بهره‌مند شود و تمام خواب را نگیرد. این متن به احساس ناامیدی و انتظار شاعر از خواب اشاره دارد.