رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

شب گشت درین سینه چه سوز است عجب

می‌پندارم کاول روز است عجب

۲

در دیدهٔ عشق می‌نگنجد شب و روز

این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب

بازگشت به سروده‌های مولانا