سبحانالله من و تو ای در خوشاب
پیوسته مخالفیم اندر همه باب
دربارهٔ این سروده
این ابیات از شاعر به مخالفت و تضاد میان دو شخص اشاره دارد. شاعر میگوید که هر دو در موضوعات مختلف همیشه با هم مخالفت داریم. او همچنین به بخت خود و همچنین بخت طرف مقابل اشاره میکند و بیان میکند که او در خواب نرفته و در مقابل، طرف مقابل در خواب است و از واقعیت دور شده است.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
من بخت توام که هیچ خوابم نبرد
تو بخت منی که برنیایی از خواب