رباعی شمارهٔ ۸۴

این ابیات به بیان لذت‌های زندگی و خوشی‌ها اشاره دارند. شاعر به دوستانش می‌گوید که از غم و اندیشه دوری کنند و از نعمت‌های زندگی چون شراب و غذا لذت ببرند. در نهایت، بر لذت بردن از زندگی و زیبایی‌های طبیعی تأکید می‌شود.