رباعی شمارهٔ ۸۰

در این ابیات، شاعر با استفاده از تصاویر زیبایی، شنیدن صدای سرافیل (فرشته‌ای در ادبیات مذهبی) را توصیف می‌کند که باعث زنده شدن و شادابی دل‌های سوخته و غمگین می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که آن آرزوها و احساسات گمشده که به فراموشی رفته بودند، مانند ماهیانی که از عمق آب بیرون می‌آیند، دوباره زنده می‌شوند.