رباعی شمارهٔ ۷۹

شاعر در این ابیات به عشق و محبت اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی که به عشق و زیبایی معشوق می‌نگرد، هیچ عجیب نیست که انسان عاشق و شیفته‌اش شود. او با بیان این نکته که تا زمانی که زندگی دارد، همیشه بندگی و محبت معشوق را خواهد کرد، نشان می‌دهد که عشق او همیشگی و بی‌قید و شرط است.