غزل شمارهٔ ۳۲۹

برداشت: بیایید و به دنیای زیبایی‌ها قدم بگذارید، چرا که فصل شکوفایی و سرزندگی فرا رسیده و محبوب دل‌ها نیز به جمع ما پیوسته است.

برداشت: همه چیز را یکجا بیاورید و به خورشید بسپارید، چرا که او قدرت و زیبایی زیادی دارد.

برداشت: به کسی که زشت است بخندید چرا که او برای جلب توجه ناز می‌کند، و بر کسی که از معشوق خود جدا شده است بگریید.

برداشت: همه در شهر به هم ریختند و سر و صدا کردند، چون خبر رسید که آن دیوانه دوباره از بند رفته و آزاد شده است.

برداشت: چنین روزی چه روز عجیبی است، مگر اینکه نامه اعمال از همه جا پراکنده شده باشد.

برداشت: دهل‌ها را بزنید و دیگر هیچ چیز نگویید، زیرا در این حال نه دل جایی دارد و نه عقل، حتی جان هم گریخته است.