رباعی شمارهٔ ۶۱

در این ابیات شاعر به فردی که در جستجوی خود و هویت خویش است، توصیه می‌کند که از خود خارج شود و به جایگاه واقعی‌اش توجه کند. او بیان می‌کند که مانند گاو نمی‌تواند فقط بار سنگین زندگی را به دوش بکشد، بلکه باید به دور خودش بچرخد و بر روی زندگی و تجربیاتش تمرکز کند. به عبارت دیگر، به جای اینکه فقط در پی دنیا باشد، باید به جستجوی حقیقت وجودی‌اش بپردازد.