رباعی شمارهٔ ۵۶

این بیت‌ها به عشق به عنوان راه و روش پیامبر اشاره دارد و بیان می‌کند که ما از عشق به وجود آمده‌ایم و عشق مانند مادر ماست. همچنین عشق در وجود ما پنهان است و از طبیعتی که کافر است، دور مانده است. به طور کلی، این اشعار به اهمیت عشق در زندگی انسان و ارتباط آن با معنویت می‌پردازند.