رباعی شمارهٔ ۵۵

این بیت از شاعر به بیان شدت و عمق عشق خود می‌پردازد و اشاره می‌کند که عشق او حتی می‌تواند جان‌ها را بگیرد. او خود را پیرو آن شهید و غازی می‌داند که به خاطر عشق جان خود را فدای کرده‌اند. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق نباید او را در این بازی‌ها گرفتار کند و نیاز به رهایی دارد.