رباعی شمارهٔ ۴۰

در این شعر، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که به او رحم کند و به زحمت‌هایش پایان دهد. او از محبوب درخواست می‌کند که زیبایی و رنگی را که خود می‌داند به زندگی او بیاورد. همچنین، شاعر از محبوبش می‌خواهد که به جای مکرها و فریب‌هایی که از دیگران آموخته، تنها یک فریب مختص به خودش را به کار برد. به طور کلی، این شعر به احساسات عاشقانه و درخواست‌های شاعرانه اشاره دارد.